حيات آن به عنوان يك قدرت عربى غيرممكن بود . آنها مجبور بودند تا انتقام پنجاه كشته خود را بگيرند . پس امت بايد خود را آماده يك جهاد ديگر مىنمود . اما بر خلاف بنىاسرائيل كه پس از عبور از درياى سرخ كليه دشمنان خود را از ريشه برانداخت ، محمد ( ص ) قصد نابودى كامل قريش را نداشت . به هر صورت او بايد برنده جنگ باشد ، ولى او به محض پيروزى با اسراى قريش به ملاطفت رفتار كرد . پس از جنگ بدر او دستور داد دو تن از اسراى بدر را بكشند ، به دليل آنكه اين دو حملات عقيدتى بسيار تندى را قبل از هجرت بر او تحميل مىنمودند و او به هيچ وجه حاضر نبود در اصول خود با كسى مدارا نمايد ، و اين نوع حملات را نيز بسيار تهديدكننده مىيافت . ولى بقيه اسرا با احترام به مدينه آورده شده و در خانه كسانى كه آنها را به اسارت گرفته بودند اسكان دادند . قرآن نيز بلافاصله شروع به اشاعه سياست انسان دوستانه در مورد اسرا نمود . قرآن بدرفتارى با اسرا را منع و اشاره نمود كه در هر صورت آنها يا بايد آزاد شوند يا در مقابل غرامت برگردانده شوند . براى پرداخت غرامت به زندانيان اجازه كار براى به دست آوردن پول داده مىشد تا بتوانند آزادى خود را بخرند . در اين مورد كسانى كه آنها را به اسارت گرفته بودند نيز موظف مىشدند كه به اين اسرا كمك مادى نمايند تا آزادى خود را بخرند . 27 حديث ديگرى اشاره دارد به اينكه مسلمانان با اسراى خود بايد مانند اعضا خانواده خود رفتار نمايند . در اين روايت محمد ( ص ) مىگويد : « شما به آنان ( اسرا ) همان‌گونه غذا بدهيد كه به اعضا خانواده خود مىدهيد ، همان‌گونه آنان را بپوشانيد كه خود را مىپوشانيد ، اگر آنان را بر كارى سخت مىگماريد حتما خود نيز به آنها كمك نمائيد » . 28 ذكر اين نكته را به جا مىدانم كه با در نظر گرفتن قوانين قرآن و سنت پيامبر اسلام جاى بسى تعجب است كه امروزه روش برخورد مسلمانان با گروگان‌هاى جنگى خود درست در جهت مخالف مسائل ذكر شده قرار دارد . در حقيقت مىتوان اذعان داشت كه روش اسلامى در هيچكدام از اين گروگان‌گيرىها اعمال نمىگردد . مسلمانان شيعه كه با اسرا جنگى خود رفتارهاى غيرانسانى مىنمايند و حاضر به آزادى و بازگرداندن آنها به خانواده‌هايشان نيستند ، در مسير اهداف اوليه اسلام حركت نكرده و روح متعالى دستورات اسلامى را جريحه‌دار مىنمايند . « 1 »

--> ( 1 ) - بهتر بود مؤلف محترمه اظهارات خود را از روى علم مطرح مىكردند .